going local - (Myanmar 7)

Gisteren hadden we ons 'voorlopig' laatste dagje Yangon...en ik heb vandaag een paar olifantenpootjes van op de nzchtbus te zitten.
Mijn laatste dag Yangon was redelijk goed gevuld, door een onverwacht intermezzo met een ouder Birmees koppel. Op weg naar de Botatoung paya, nog eventjes binnengekeken in de St-Mary's kathedraal. Dit is de grootste Kathedraal van Myanmar, gebouwd in 1909. De rode gevel maakt het wel mooi om snel even naar binnen te gaan e een kijkje te nemen. Na nog geen 1 meter was het terug ferm aan het regenen...dus wat kan bedan beste doen: schuilen in een lokaal café = een zeil opgetrokken tussen twee woninggevels, met frigo lage kinderstoeltjes in plastiek, en jawel een super luxueuse flatscreen tv. Ik weet niet wie er meer bekijks had, wij door de de Myanmarezen omdat we ons moesten wringen op de te kleine stoeltjes of wij die naar hen keken. Gelukkig was het maar een korte regenbui en konden we snel verder naar de paya. Wat was deze supermooi...het was effectief mogelijk binnenin de pagode te wandelen, deze was in stervorm en volledig in goud. Buiten, rond de pagode was er een schildpadden vijver, waar er eten aan die beestjes werd geofferd, door al dat eten zaten er toch enkele kanjers tussen. Na de paya wilden we graag met de taxi naar de synagoge, maar de eerste taxi die we aanspraken snapte er geen snars van. Toen we verder liepen werden we aangesproken door een chauffeur van een andere wagen. Hij zou ons er naartoe brengen. Maar plots zei hij 'we wait for my wife'. Bleek het dus geen taxi te zijn maar een heel vriendelijke local. Eenmaal zijn vrouw er was en wij ondeweg waren, kwamen die mensen plots tot de conclusie dat het bijne lunch tijd was, en wilden ze ons 'echt' myanmar food laten proberen. Zo zijn we uiteindelijk in het feel good pyanmar restaurent terecht gekopmen, waar we werden getrakteer op local food. Hmmmm..paar scampi's (reuze beesten waren het), vis, lip in curry, ... we haddenzekers niets tekort. Na de lunch hebben ze ons netjes terug naar ons hotel gebracht. We hebben dan maar een kort ritje gemaakt op de circular train, het treinstation was toch niet zo ver van ons hotel, tot een treinhalte die niet zo ver van de schwedagon pagode ligt. De treinen zijn hier nog heel oud, wat een trein rit een hele belevins op zich is, geen ramen en deuren, ventilators die niet werken aan het plafond etc... Net voor we de schwedagon pagode zijn binnengegaan hebben we nog snel even naar het mausoleum voor de martelaren een kijkje gaan nemen.
In de schwedagon pagode hebben we een gids genomen, anders mis je zoveel, veel te veel hoekjes en kantjes in deze pagode. Deze gids was zeker een enorme meerwaarde aan mijn bezoek van deze pagode. Heb bij de garuda, de mythische vogel die symbool is voor de dag waarop ik ben geboren, water geofferd, hopelijk brengt het wat geluk.
De taxi die me terugbracht naar het hotel had een leuke gadgets, boven zijn achteruitkijkspiegel, of er eerder naast, een echt mini tv schermpje, in de vorm van een achteruitkijkspiegel, het was dus net of die had er dus twee.
In de avond zat gans de groep op de nachtbus naar Mandalay, het waren super luxe bussen, veel beenruimte, zetels konden goed plat, dekentje, een koekje en drankje, ... he zelfs redelijkgoed kunnen slapen. Zit nu wel met een gezwollen voet....geen idee hoe dit komt, maar er zijn nog redelijk wat mensen uit de groep die dit voor hebben. Vanavond met de pootjes in de lucht slapen dan maar.