Samarkand is even more beautifull then I could have imagined - Alexander the Great

Samarkand bevond zich op een zeer centrale plaats tussen Europa en Azië. Het was dan ook de ideale rustplaats voor karavenen tijdens de Zijderoute. Hierdoor werd het ook een handelspunt midden van de Zijderoute.

De stad vergaarde dan ook veel rijkdom en kon heel mooie gebouwen neerzetten zoals de vele madrassa's die nog steeds te zien zijn. Op de Zijderoute werd  niet alleen handel gedreven het was ook  de plaats waar men ideëen uitwisselde, van elkaar leerde...de plaats waar culturen en technologiëen uitgroeiden. Ook dit is merkbaar in Samarkand.

Door de eeuwen heen hebben de meeste historische gebouwen ( in gans Oezbekistan) veel te verduren gekregen. Oorlogen, weersomstandigheden, etc.. de meesten waren dan ook vervallen, vaak bleef enkel nog de ruïne over. Maar tussen 1932 en 1952 werden die allemaal in ere hersteld en gerestaureerd ( geoefende lezers zullen de data herkennen).

Nu probeert men ze nog steeds te onderhouden en in hun oorspronkelijke vorm te houden. Gezien de meeste nu op de werelderfgoed lijst staan van Unesco en men dit zo wil houden. Mijn zoekt op hoe het er eeuwen geleden uitgezien moet hebben en restaureert. Hierdoor zien veel moskeëen en madrassa's er nieuw uit terwijl ze dit eigenlijk niet zijn.

Wanneer je Samarkand binnen rijdt lijk je wel op Alladins vliegend tapijt een sprookje van duizend-en-een-nacht te zijn binnengevlogen. 

Tijdens de free walking tour kregen we de tip van een andere reiziger om het beroemde Registan plein om 18u te bezoeken. Want dan kan je het zien met daglicht, ondergaande zon en in de donkerte verlicht. Het was adembenemend mooi. En een supertip van die man!!

Maar ook het mausoleum van Amir Temur is ontzettend mooi. Met een goud afgewerkte koepel en veel´mozaïeken!!

Na een dagje Samarkand zijn we met drie ( Rogier en Gerlof) naar Seven Lakes in Tadjikistan geweest. Eventjes de grens over ( dit leek beetje als de grens overgang in Calais waar je eerst de Franse douane hebt en daarna de Britse, maar hier met een strook niemandsland ertussen en minder streng). En daarna eventjes rijden waarna je in een prachtig berglandschap terecht komt.

Morgen is alweer de laatste daga van dit ontzettend mooi avontuur. Hopelijk zonder vluchtvertraging want lopen voor mijn transit vlucht heb ik minder zin in.