For lust of knowing what not should be known,we take the Golden Road to Samarkand - Elroy Flecker

Gisteren verbleven we in onze wigwam ( of ook wel Yurd). Waarom wat sarcastisch wigwam...ja het is allemaal beetje opgezet voor toeristen en daar ben ik dan weer geen grote fan van. Liever een echte Yurd en met locals en wat rondtrekken. Zoals in Egypte. Daar kon je ook een toeristisch uitstapje maken naar de witte en zwarte woestijn voor toeristen maar ook een voor locals. En deze laatste was veel minder luxueus maar ontzettend leuk! Ik deelde een wigwammetje met Anette en Daniëlle en moet zeggen heb nog nooit zulke stille kamergenootjes gehad. We hadden het ontzettend gezellig met ons drietjes.

Wat wel ontzettend leuk was aan ons verblijf in de wigwammetjes was de bloedmaan! Deze komt slechts paar keer per jaar voor en... is op slechts enkele plaatsen zichtbaar. Totale maansverduistering heb je als de zon, de maan en de aarde op éën lijn komen te staan. De aarde komt dan tussen de zon en de maan in. De rode kleur komt door het zonlicht dat gebroken wordt door de dampkring van de aarde. Alleen de rode kleur bereikt de maan waardoor deze een rood koperen kleur krijgt.

Het was dan ook wel ontzettend bijzonder dit te beleven vanuit een woestijn landschap.

Na een nachtje wigwammen reden we eerst naar het Aydarkul meer. Waar we even de benen strekten en wat konden rondwandelen. Op een of andere mabier ben ik in slaap gevallen op een srrandstoel terwijl de rest een wandelingetje deed. Gelukkig heb ik niet al te veel gemist. 

Na lunchtijd ging het dan maar eerst richting Sentyab en daarna richting guesthouse/home stay in een lokaal dorpje.

Het heet dan wel home stay maar tegenwoordig zijn dat toch meer en meer guest houses. We kwamen terecht in een spik splintere nieuwe kamer waar de verf nog net niet meer nat was en overal nog strepen cement op de badkamer tegels te zien was. De guesthouse zelf lag in een ontzettend mooi berglandschap. Waar we met de 15 jarige zoon van de eigenaar en tochtje door maakten.