Here we go again

Zondagochtend vertrok ik naar Beijing om vandaar uit verder naar Shanghai te vliegen en de trein op te nemen naar Hangzhou. Om twee weken de 'Chinese Bridge' programma van de Zhejiang Gongshang University te volgen. 

De afgelopen weken/dagen kreeg ik heel wat vragen waarom weer China, wat trekt je daar aan, wat interesseert je daar etc...

De schuldige is meester Jan, die waarschijnlijk hier ergens aan het meelezen is en zich een dikke bult zal verschieten. Ik was 8jr, 2d leerjaar en 2 keer had hij het over China in zijn les. Een keertje over de Chinese karakters en een keertje vertelde hij over de Chinese muur. En de nieuwsgierige boekennerd die ik toen al was liep naar de bibliotheek, waar tante Ghislaine en Nonkel Marcel werkten en zocht boeken op over het grote verre en voor mij onbekende land. Dit liep al snel uit tot: elk boek dat ik vond moest ik lezen. 

Het was toen ook de periode van de studentenopstand op het Tian'an Men plein. Jong als ik was begreep ik er niet veel van, tot er een jeugdboek verscheen. Hoewel dit een niet zo mooie periode is uit de Chinese geschiedenis schrok het mij niet af. Ik bleef alles over China fascinerend vinden. Vooral de oude periode van de keizerrijken, de mythelogieën, de taal etc...

Dit ging zo verder in golven. Er was een periode waarin het me ook minder aantrok en ik bezig was met andere dingen. Maar het is zoals Tom van De Weghe in zijn boek 'Terug naar China' omschrijft, eenmaal China je te pakken heeft, laat het je nooit meer los. Je wil er steeds naar terug, je wil er steeds meer over lezen, en als iemand je ernaar vraagt kan je niet stoppen met praten. Naast de oude periode van de keizerrijken vind ik de afgelopen 10-15 jr ook ontzettend interessant. China evolueert ontzettend snel. Wat je vandaag nog ziet is er morgen misschien niet meer. 

Hoewel het allemaal startte met de grote lange Muur, is China zoveel meer. 

Waar ik vorig jaar in april geen reisblog bij hield, zal ik op vraag van heel wat vrienden/lezers/ collega's het dit jaar wel doen. Hopelijk kan ik op deze manier jullie ook beetje de andere kant van China zien laten zien. Want voor velen is het nog altijd het land van 'de muur' , Tien'an Men, vies eten, etc.... dit zijn allemaal verkeerde veronderstellingen die ik hoop de komende drie weken wat te doorbreken via mijn ervaringen.

Na een nogal hectische vlucht, waarbij we in Brussel vertrokken met 1u vertraging ( men wachtte op een familie met 2 kleine kinderen) was mijn transit tijd in Beijing ingekort naar 2u wat ontzettend kort is. Bij paspoort controle moest ik al meer dan een uur aanschuiven. Uiteindelijk mocht ik van de security dan toch eerder aanschuiven (oef). Maar dan moest ik nog naar de bagage claim en de bagage control. Net als vorige jaar was het dan rennen naar de gate, en met de last call het vliegtuig opspringen. Maar blijkbaar hebben ze wat gewacht, want toen ik keek hoe laat het was moesten we al vertrokken zijn. 

Resultaat bij aankomst was mijn bagage nog ergens blijven hangen en is die pas vandaag in een grote doos let bubbeltjes papier, goed ingepakt dus, aangekomen. Gelukkig... want in die hitte, niet kunnen wisselen en verse kleren aan doen is niet zo aangenaam.

Maar het voornaamste is dat ik goed aangekomen ben, en mijn bagage met vertraging ook. 

Het is leuk te zien hoe alles in 1 jr weer geëvolueerd is. Direct na aankomst in Hangzhou's treinstation maakte ik al onmiddellijk kennis met hun nieuwe systeem om een didi ( de Chinese Uber) te bestellen. Omdat iedereen wat op dezelfde plek zijn taxi online bestelde en er wat verwarring ontstond of de juiste persoon wel in de door hem bestelde taxi terecht kwam. Hebben ze een systeem ontwikkeld waarbij je op een groot scherm kan volgen of je taxi er al is en waar hij zich parkeerde. Het lijkt op het eerste gezicht op een soort bingospel, maar het zijn nde nummerplaten van de didi's die op het scherm springen en hun parkeerplek.